Włoscy żeglarze znali Amerykę na długo przed Kolumbem. Potwierdzają to średniowieczne zapiski

Żeglarze z rodzinnego miasta Krzysztofa Kolumba wiedzieli o istnieniu Ameryki na 150 lat przed tym, jak doszło do jej oficjalnego odkrycia. Świadczą o tym zapiski zakonnika Galvano Fiammy z okolic 1344 roku, który pisał o odkryciu trasy do obszaru zwanego obecnie Ameryką Północną.

Analizami tych fragmentów zajął się Paolo Chiesa, a jego ustalenia zostały opublikowane na łamach Terrae Incognitae. Okazuje się, że zapiski Fiammy odkryto w 2013 roku, a ich lektura pozwala sądzić, że żeglarze z Genui już w pierwszej połowie XIV wieku mieli świadomość istnienia Ameryk. Obszar ten, zwany Markland/Marckalada jest uznawany przez współczesnych naukowców za atlantyckie wybrzeże Ameryki Północnej.

Czytaj też: Miasto Majów posiada nieznane struktury. Ukrywały się przed wzrokiem archeologów przez dziesiątki lat

Cronica universalis, to dzieło Galvano Fiammy, którego analizami zajął się Chiesa. Było to najprawdopodobniej jedno z jego późniejszych dzieł, które nigdy nie zostało dokończone. Celem autora było szczegółowe przedstawienie historii całego świata, od „Stworzenia” do chwili publikacji zapisków.

Krzysztof Kolumb dotarł do Ameryki w 1492 roku

Cronica universalis, napisana po łacinie, nie doczekała się jeszcze publikacji, ale w planach jest jej wydanie w ramach programu prowadzonego przez Uniwersytet w Mediolanie. Wtedy też moglibyśmy dowiedzieć się więcej na temat plotek krążących wśród XIV-wiecznych marynarzy, którzy rozmawiali o lądach znajdujących się na północnym zachodzie. Pojawiały się w nich nawet wzmianki o Grenlandii, którą autor opisuje zaskakująco dokładnie.

Czytaj też: Karaiby zostały podbite na długo przed tym, jak dotarł tam Krzysztof Kolumb

Co ciekawe, Chiesa nie znalazł podstaw do tego, by nie wierzyć w słowa Fiammy. Cronica universalis wydaje się więc wiarygodnym dziełem. Zakonnik z Mediolanu opisuje nawet, gdzie słyszał opowieści o tajemniczych lądach. Jak dodaje naukowiec, tego typu wyobrażenia dotyczące północnego zachodu prawdopodobnie dotarły do Genui poprzez szlaki żeglugowe do Wysp Brytyjskich i do kontynentalnych wybrzeży Morza Północnego.